| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Andrzej Tadeusz Bałandynowicz |
| Data urodzenia | 31 maja 1952 |
| Miejsce urodzenia | Bydgoszcz |
| Zawód i specjalizacje | |
| Zawód | Prawnik, kryminolog, penitencjarysta |
| Stopień naukowy | prof. dr hab. |
| Związki akademickie | |
| Instytucje | Uniwersytet Warszawski; Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach; Akademia Wymiaru Sprawiedliwości |
| Główne koncepcje | |
| Teorie | teoria wielopasmowa resocjalizacji; teoria probacji; zhumanizowany odwetu; inkluzyjna readaptacja |
Andrzej Tadeusz Bałandynowicz jest prawnikiem i badaczem z zakresu kryminologii oraz prawa penitencjarnego. W pracy naukowej łączy perspektywy prawnicze, socjologiczne i pedagogiczne i jest autorem koncepcji odnoszących się do resocjalizacji i probacji.
Życiorys i wykształcenie
W latach 1970–1975 studiował prawo na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego i uzyskał tytuł magistra. Stopień doktora nauk prawnych otrzymał w 1979; promotorem pracy doktorskiej był Stanisław Walczak. W 1991 uzyskał habilitację w zakresie kryminologii i prawa penitencjarnego na tym samym uniwersytecie.
W 1994 został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Warszawskiego. 18 czerwca 1998 otrzymał tytuł profesora nauk prawnych, a w 2000 objął stanowisko profesora zwyczajnego w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego.
Kariera naukowa i zawodowa
Od 1975 prowadzi badania naukowe, wykłady i zajęcia praktyczne z zakresu kryminologii, prawa penitencjarnego oraz resocjalizacji. Swoją pracę akademicką łączył z działalnością administracyjną i organizacyjną na wielu uczelniach.
Przykładowe miejsca zatrudnienia i pełnione funkcje obejmują:
- Wydział Prawa i Administracji oraz Instytut Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego – m.in. kierownik Zakładu Nauk Penitencjarnych, zastępca dyrektora i dyrektor instytutu (lata 1981–1984; 1989–2006),
- Wyższa Szkoła Gospodarowania Nieruchomościami w Warszawie – rektor (2001–2012),
- Pedagogium – Wyższa Szkoła Nauk Społecznych w Warszawie – kierownik Zakładu Kryminologii i Nauk Penalnych (2010–2012),
- Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach – kierownik Katedry Pedagogiki Pokoju i Probacji (2012–2016),
- Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach – kierownik Zakładu Kryminologii Stosowanej (2016–2017),
- Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie – kierownik Katedry Pedagogiki w Instytucie Nauk Socjologicznych i Pedagogiki (2019–2021),
- Państwowa Akademia Nauk Stosowanych im. prof. Stanisława Tarnowskiego w Tarnobrzegu – od 2021 kierownik Katedry Pedagogiki Pokoju i Probacji,
- Akademia Wymiaru Sprawiedliwości – pracownik naukowo-dydaktyczny w Instytucie Nauk Prawnych i kierownik Katedry Pedagogiki Pokoju i Probacji.
Działalność społeczna i irenologiczna
W latach 1981–1992, także w okresie stanu wojennego, udzielał bezpłatnej pomocy prawnej i psychologicznej osobom pozbawionym zatrudnienia z powodów politycznych lub społecznych, działając w ramach Prymasowskiego Komitetu Pomocy Bliźniemu. Jest autorem apeli o edukację pokojową i ograniczenie produkcji broni nuklearnej.
Za działalność związaną z ideą pokoju został w 2001 wpisany do Złotej Księgi Członków Światowej Akademii Medycyny im. Alberta Schweitzera. Wysławał dokumenty do przywódców religijnych, w tym apel do papieża Franciszka i później do XIV Dalajlamy w 2017, dotyczący powołania Wszechświatowego Uniwersytetu Pokoju.
Publikacje i nagrody
Jest autorem wielu monografii i opracowań naukowych z zakresu probacji, resocjalizacji i polityki kryminalnej. W publikacjach łączy analizę prawną z perspektywą antropologiczną i pedagogiczną.
Wybrane monografie:
- Ludzie bez szans. Studium adaptacji społecznej recydywistów (1991),
- Nieudane powroty (1993),
- Probacja: wychowanie do wolności (1996),
- Probacja: system sprawiedliwego karania (2002),
- Probatcyjna sprawiedliwość karząca (2015),
- Pogranicza człowieczeństwa (2018),
- Pokój fundamentem człowieczeństwa (2022).
Do najważniejszych odznaczeń należą: medal Komisji Edukacji Narodowej (2015), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (31 lipca 2017) oraz Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (13 czerwca 2025). Otrzymał też medale za zasługi dla bezpieczeństwa publicznego i wyróżnienia za działalność na rzecz osób niepełnosprawnych.
