| Biogram | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Marcin Barlik |
| Urodzenie | 11 listopada 1944, Bydgoszcz |
| Zgon | 22 marca 2018 |
| Zawód | Profesor, naukowiec — geodezja fizyczna, geodezja wyższa, grawimetria |
| Alma mater | Politechnika Warszawska, Wydział Geodezji i Kartografii |
| Stopnie naukowe | dr (1976), dr hab. (1983), tytuł profesora (1992) |
| Miejsce pracy | Politechnika Warszawska; Wojskowa Akademia Techniczna |
| Funkcje | prodziekan ds. naukowych, kierownik Katedry Geodezji i Astronomii Geodezyjnej |
Marcin Barlik był specjalistą w dziedzinie geodezji fizycznej i grawimetrii, autorem podręczników akademickich oraz ponad 120 artykułów naukowych. Jego działalność obejmowała pracę dydaktyczną na Politechnice Warszawskiej oraz współpracę międzynarodową przy projektach sieci grawimetrycznych.
Życiorys i kariera akademicka
Urodził się w Bydgoszczy w rodzinie Władysławy z domu Baranowskiej i Bolesława Barlika. Po ukończeniu technikum geodezyjnego w 1963 roku rozpoczął studia na Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej i w czerwcu 1968 uzyskał dyplom magistra inżyniera geodety w specjalności pomiary podstawowe. Od października 1968 związany był z Katedrą Geodezji Wyższej PW, gdzie przeszedł drogę od asystenta stażysty do starszego asystenta i dalszych stanowisk naukowych.
W 1976 obronił pracę doktorską dotyczącą redukcji grawimetrycznych dla badania odchyleń pionu w terenach górskich, a w 1983 uzyskał stopień doktora habilitowanego po pracy o quasi-geoidzie wygładzonej. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nadał mu tytuł profesora nauk technicznych w 1992 roku.
Praca dydaktyczna i stanowiska kierownicze
Przez wiele lat prowadził wykłady, ćwiczenia i zajęcia laboratoryjne z geodezji wyższej, geodezji fizycznej, grawimetrii, geodynamiki oraz geofizyki. Pracował także na Wojskowej Akademii Technicznej, gdzie prowadził zajęcia od 1970 roku i był członkiem rady naukowej wydziału. W Instytucie Geodezji Wyższej i Astronomii Geodezyjnej PW pełnił funkcje zastępcy dyrektora ds. dydaktycznych i ds. naukowych, a w latach 2008–2012 kierował Katedrą Geodezji i Astronomii Geodezyjnej.
Działalność naukowa, projekty i współpraca międzynarodowa
Autor lub współautor pięciu podręczników akademickich i ponad 120 artykułów naukowych o zasięgu międzynarodowym. Uczestniczył w licznych kongresach i sympozjach, przedstawiając ponad sto referatów i komunikatów. Współtworzył koncepcję African Geodetic Continental Network przyjętą w 1981 roku oraz był jednym ze współautorów i kierowników realizacji środkowoeuropejskiej sieci grawimetrycznej UNIGRACE w latach 1992–2007.
Od 1996 należał do Komitetu Geodezji Polskiej Akademii Nauk, był jego zastępcą przewodniczącego od 2007, a po śmierci prof. Lubomira Barana w 2009 objął funkcję przewodniczącego, którą pełnił do 2016 roku. Był też członkiem Europejskiej Unii Nauk o Ziemi oraz uczestniczył w pracach Komitetu Narodowego do spraw Współpracy z Międzynarodową Unią Geodezji i Geofizyki.
Odznaczenia i wyróżnienia
Otrzymał szereg odznaczeń państwowych i uczelnianych oraz nagród za osiągnięcia naukowe i dydaktyczne. Wyróżnienia obejmują m.in.:
- Złoty Krzyż Zasługi (1991)
- Medal Komisji Edukacji Narodowej (2000)
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2004)
- Doktor honoris causa Uniwersytetu Rolniczego im. Hugona Kołłątaja w Krakowie (2015)
- Złoty Medal Wojskowej Akademii Technicznej oraz odznaczenia uczelniane
Życie prywatne i ostatnie lata
Był żonaty od 29 kwietnia 1972 z Teresą z domu Kątna. Miał dwoje dzieci: Tomasza i Agnieszkę. Był bratem Romana Barlika, dziekana Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej.
Zmarł 22 marca 2018. Został pochowany na cmentarzu w Wilanowie.
