| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Henryk Abbe |
| Urodzenie | 15 września 1920, Bydgoszcz |
| Śmierć | 10 października 2003, Poznań |
| Zawód | aktor teatralny, filmowy i telewizyjny |
| Wykształcenie | |
| Ukończone studia | Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna, 1949 (tymczasowo w Łodzi) |
| Debiut | |
| Data | 30 listopada 1946 |
| Główne teatry | |
| Etapy pracy | Teatry Dolnośląskie Wrocław; Teatr Powszechny Łódź; Teatr im. Jaracza Olsztyn; Teatr Polski Bydgoszcz; Teatr Wybrzeże Gdańsk; Teatr Nowy Poznań; Teatr Ziemi Pomorskiej Grudziądz |
| Nagrody | |
| Wyróżnienia | m.in. nagrody festiwalowe (1962, 1963, 1969, 1980), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1977) |
Henryk Abbe rozpoczynał działalność sceniczną tuż po II wojnie światowej. W kolejnych dekadach występował w repertuarze dramatycznym wielu teatrów w Polsce i zagrał role w filmach oraz w Teatrze Telewizji.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Bydgoszczy 15 września 1920 roku. Teatralny debiut zanotował 30 listopada 1946 roku. W 1949 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną, której tymczasowa siedziba znajdowała się w Łodzi.
Kariera teatralna i współpraca z reżyserami
Po studiach pracował kolejno w teatrach we Wrocławiu, Łodzi, Olsztynie, Bydgoszczy, Gdańsku, Poznaniu oraz w Grudziądzu. W repertuarze miał zarówno klasyczne utwory, jak i współczesne dramaty, co pozwoliło mu podjąć współpracę z wieloma reżyserami. Wśród reżyserów, z którymi pracował, są między innymi Zbigniew Bogdański, Izabella Cywińska, Adam Hanuszkiewicz, Zygmunt Hübner i Krystyna Meissner.
W Teatrze Nowym w Poznaniu i w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku występował w rolach wymagających szerokiego zakresu aktorskiego. Pełnił także funkcje poza aktorstwem — w 1971 roku figuruje jako asystent reżysera, a w 1979 roku wyszedł z własną adaptacją i reżyserią przedstawienia "Burzliwe życie Lejzorka Rojtszwańca".
Wybrane role i inscenizacje sceniczne
Wśród licznych kreacji teatralnych zagrał takie postacie jak Stańczyk w "Weselu", Vladimir w "Czekając na Godota" oraz Colas Breugnon w tytułowej roli. W Teatrze Powszechnym w Łodzi występował w wielu realizacjach reżyserskich Jadwigi Chojnackiej i innych twórców. W Grudziądzu połączył rolę aktorską z reżyserią, adaptując i wystawiając "Burzliwe życie Lejzorka Rojtszwańca".
Działalność filmowa i telewizyjna
W filmie i telewizji pojawiał się od końca lat 60. Do jego występów należą role w serialu "Stawka większa niż życie" (1968), filmie "Prom" (1970) oraz w serialach i filmach z późniejszych lat, między innymi w "Tajemnicy Enigmy" (1979) i w "Poznań 56" (1996). W Teatrze Telewizji zagrał w kilkunastu realizacjach, między innymi w spektaklach z lat 1971–1979.
Nagrody i wyróżnienia
Otrzymał kilka nagród festiwalowych za role teatralne: w 1962 i 1963 był nagradzany na Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu. W 1969 zdobył nagrodę na Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora we Wrocławiu za monodram "Syn bohatera". W 1977 uhonorowano go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1980 i 1992 otrzymał kolejne wyróżnienia i nagrody od widzów.
Życie prywatne i ostatnie występy
Był mężem Heleny Abbe. Miał córkę Dorotę, która również została aktorką. W końcowym okresie swojej aktywności scenicznej pojawił się jeszcze w przedstawieniach Teatru Polskiego w Poznaniu; w 2000 roku zagrał rolę pana Cezły w spektaklu "Córki King Konga".
