| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Beata Andrzejewska |
| Data urodzenia | 8 stycznia 1958 |
| Miejsce urodzenia | Bydgoszcz |
| Zawód | wokalistka popowa, pianistka, kompozytorka, autorka tekstów, aktorka niezawodowa, asystent nauczyciela |
| Kariera | |
| Przełomowe utwory | "Nie mijaj wiosno", "Chętnie oddam komuś swe marzenia" |
| Album | Nie mijaj wiosno (1991) |
| Małżeństwo | Stanisław Kasprzyk (perkusista) |
Beata Andrzejewska pochodzi z muzykalnej rodziny. Na fortepianie w domu rodzinnym uczyła się gry od dzieciństwa i już jako nastolatka komponowała własne piosenki; utwór, który przyniósł jej rozgłos, to "Nie mijaj wiosno".
Życiorys i początki kariery
W wieku 6 lat rozpoczęła naukę gry na fortepianie, a w wieku 11 lat zaczęła komponować piosenki opierając się na rock and rollowych akordach, które pokazał jej starszy brat. Jej pierwszym poważnym doświadczeniem scenicznym był występ w zespole Marionetki na lokalnych imprezach w Ostrołęce. W 1975 roku wykonała po raz pierwszy piosenkę "Nie mijaj wiosno" na Ogólnopolskim Konkursie Piosenki Harcerskiej i Młodzieżowej Siedlce ’75; zdobyła tam Grand Prix, nagrodę za kompozycję i wyróżnienie Świata Młodych jako największa indywidualność festiwalu.
Po sukcesach rozpoczęła naukę w Liceum Muzycznym w Warszawie na kierunku "Piosenka" i związała się ze Studiem Piosenki przy Polskim Radiu i Telewizji, gdzie rejestrowała utwory i jeździła na koncerty. W 1976 roku zaśpiewała w programie prof. Aleksandra Bardiniego i nagrała przebój, który szybko zdobył popularność. W tym samym czasie zagrała epizod w filmie "Zdjęcia próbne" oraz wystąpiła jako Beata Pazik w filmie Janusza Kondratiuka "Czy jest tu panna na wydaniu?" — w produkcji tej figuruje także jako autorka muzyki i wykonawczyni fragmentu wokalizy.
Jak rozwijała się kariera sceniczna?
W 1977 roku wystąpiła na XV KFPP w Opolu i zdobyła Nagrodę Publiczności. W 1978 reprezentowała Polskę na Światowym Festiwalu Młodzieży i Studentów w Hawanie, gdzie poznała przyszłego męża, perkusistę Stanisława Kasprzyka. Po powrocie z Kuby zrezygnowała z dalszej nauki i zdała egzamin weryfikacyjny uprawniający do występów estradowych.
Współprace, nagrania i repertuar
Współpracowała z wrocławskim zespołem Kameleon oraz z kierownikiem Włodzimierzem Krakusem, który skomponował dla niej piosenkę "Ta nasza miłość to jakby nic". Przez kilka lat występowała w chórku Ireny Jarockiej i miała własny 15-minutowy program w jej recitalu; napisała polski tekst do piosenki Barbry Streisand "Women in Love" pod tytułem "Gdy serce mówi mi tak". W PR Opole zarejestrowała premierowe utwory z Orkiestrą Radiową pod dyr. Edwarda Spyrki, m.in. "Chętnie oddam komuś swe marzenia".
Emigracja, występy w USA i praca poza muzyką
Po zakończeniu współpracy z Ireną Jarocką wyjechała z mężem na kontrakt do Jugosławii. W 1982 roku, w okresie stanu wojennego w Polsce, para wyjechała do Austrii i ostatecznie osiedliła się w Stanach Zjednoczonych; najpierw występowali w Seattle, a później przeprowadzili się do Nowego Jorku. W Nowym Jorku założyli zespół i występowali w klubach polonijnych, a Beata dawała także recitale, w tym w Polskiej Ambasadzie.
W 1991 roku wydała swój jedyny album studyjny zatytułowany "Nie mijaj wiosno". Po około 25 latach grania w klubach i na imprezach przestali zajmować się muzyką zawodowo. Beata Andrzejewska przez pewien czas poświęciła się wychowaniu dzieci i pracowała w klubie Scorpio's w weekendy. Obecnie pracuje jako asystent nauczyciela w szkole średniej.
